Owińska. Nieduża wieś z wielkim potencjałem. Kilka kilometrów od granic Poznania. Można tu dojechać w 20 minut pociągami Poznańskiej Kolei Metropolitalnej albo autobusem miejskim. Spacer ze zrewitalizowanej ostatnio stacji kolejowej zaprowadził mnie najpierw do klasycystycznego pałacu rodziny von Treskow z początku XIX wieku i do otaczającego go parku. I pałac, i park – choć piękne – są w opłakanym stanie. … czytaj dalejOwińska. Wieś z potencjałem
To będzie ikona Bydgoszczy, Miasta Muzyki UNESCO. Jest na pięknym stawem, prowadzi do niej oś ulicy Paderwskiego. Nowa Akademia Muzyczna. Sale koncertowe, dydaktyczne, mieszkania dla studentów. Wszystko na 9 nadziemnych kondygnacjach. Kampus z prawdziwego zdarzenia. Po koncercie Muzyka w Zamku Niebios. Michalemas byliśmy tam z muzycznymi przyjaciółmi dzięki uprzejmości Szymona Godziemby-Trytka, prorektora Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiekskiego. Przygoda. Pobudzona wyobraźnia. … czytaj dalejBydgoszcz. Budowa kampusu Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego
Nie będę zbyt dużo opowiadać, możecie ją zobaczyć na zdjęciach. Telcz jest piękna. To miasto jak z bajki. Kolorowe renesansowe fasady domów olśniewają. Gotycki zamek budzi respekt. Park z piękną klasycystyczną szklarnią zachwyca. I stawy rybne. Otaczają miasto ze wszystkich stron. Trafiłem na piękną pogodę. Tafle stawów prawie ledwie drżały. Telč ujawniła swoje odbicia. Moje ukochane wielowymiarowe symetrie. Telč jest … czytaj dalejTelč. Miasteczko
Třebíč. Kolejny czeski klejnot wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Przykład wielowiekowego, pokojowego sąsiedztwa chrześcijan i Żydów. Była jednym z trzech głównych ośrodków Moraw, obok Brna i Ołomuńca. Dzielnica żydowska rozwijała się na lewym brzegu Jihlavy. Jest bardzo dobrze zachowana. Można po niej chodzić godzinami. Koniecznie trzeba wejść do środka Tylnej Synagogi. Jest pięknie. Na niewielkim wzgórzu nad dzielnicą jest … czytaj dalejTřebíč. Dwa światy
Brno, drugie co do wielkości miasto Republiki Czeskiej. Stolica południowych Moraw. Metropolia. W Brnie jest wszystko, czego można oczekiwać od wielkiego miasta. Historia łączy się tu z nowoczesnością. Kultura jest tu na wyciągnięcie ręki. Sacrum funkcjonuje na równi z profanum. Mimo istnienia niezwykłych zabytków dawnych wieków, na listę światowego dziedzictwa UNESCO wpisano funkcjonalistyczną Willę Tugendhat. Są i inne zachwycające skarby, … czytaj dalejBrno. Stolica południowych Moraw
Jeśli lubicie zwiedzać kościoły, Brno was zachwyci. Zabytkowych budowli sakralnych jest tu co najmniej kilkanaście. Spoglądająca na miasto ze wzgórza Petrov katedra świętych Piotra i Pawła, kościół św. Jakuba z poddaszem otwartym dla turystów, arcybarokowy kościół świętych Jana Chrzciciela i Jana Apostoła z przylegającą do niego zachwycającą Kapilicą Loretańską ze schodami do nieba. Przy centrum przesiadkowym na ulicy Czeskiej stoi … czytaj dalejBrno. Sacrum
Brno znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Zabytkowe Stare Miasto? Gotycka katedra? Górujący nad miastem zamek? Nie. Domek jednorodzinny. No dobrze. Willa. Willa Tugendhatów – luksusowy dom jednorodzinny, symbol architektury modernistycznej, brneńskiego funkcjonalizmu. Wybudowany w latach 1929–1930 przez Ludwiga Miesa van der Rohe i Lilly Reich dla przemysłowca Fritza Tugendhata i jego żony Grety. Jest pięknie położony. Na wzgórzu. … czytaj dalejBrno. Willa na liście UNESCO
Hotel w Brnie zarezerwowałem ze sporym wyprzedzeniem. Na godzinę przed upływem możliwości bezpłatnego odwołania rezerwacji spojrzałem jednak jeszcze raz na platformę bookingową i znalazłem inne miejsce. Nieco tańsze. To był największy błąd, jaki zrobiłem planując moją podróż… Wiedziałem, że pierwotnie zarezerwowany hotel jest częścią Iconic Houses, sieci najbardziej wartościowych, otwartych dla publiczności budynków powstałych w XX wieku. Wiedziałem, że jest … czytaj dalejBrno. Hotel Avion
W Brnie można się zatracić. Chce się spacerować bez końca. Jeszcze i jeszcze. Zawsze jest mało. Fajnie jest poznawać miasto bez mapy. Za każdym rogiem czeka nieznane. I zawsze piękne. Dziś proponuję wycieczkę po Brnie XIX i XX wieku. Może i nieco późniejszym. Wysmakowanym i kolorowym. Będą też tramwaje i trolejbus
Vodojemy Žlutý kopec. Zbiorniki wodne Żółte Wzgórze. Tego dnia plan miałem inny, ale zaczęło padać. Musiałem się gdzieś skryć. Wybrałem Żółte Wzgórze. Nie pożałowałem, wręcz przeciwnie. Chodziłem spokojnie, patrzyłem na otwierające się przede mną perspektywy. Majestatyczne, ale zdumiewająco lekkie. Światła i cienie. Filary, nawy, sklepienia. Podziemne katedry Zbiorniki zbudowano w latach 1874, 1894 i 1917. Pierwsze dwa są ceglane, ostatni … czytaj dalejBrno. Vodojemy Žlutý kopec
