St. Pölten – Bydgoszczanin z miłości

60 kilometrów od Wiednia leży Sankt Pölten. Łatwo tu dotrzeć pociągiem. Już w XXI wieku zbudowano pod pasmem górskim Wienerwald (Las Wiedeński) system tuneli, który mierzy aż 26 kilometrów, dzięki czemu pociąg jedzie do St. Pölten niespełna pół godziny. Warto wybrać się na taką wycieczkę.

Miasto założyli Rzymianie jako Aelium Cetium. Było centrum zaopatrzenia i dostarczania sprzętu wojskowego dla rzymskiej prowincji Noricum, która obejmowała tereny od Italii do Dunaju. Po odejściu Rzymian miasto straciło na znaczeniu. Na kartach historii pojawia się w VIII wieku, kiedy Benedyktyni z opactwa Tegernsee zakładają tu klasztor św. Hipolita. Stąd też nazwa Sankt Pölten – Święty Hipolit. Bardzo blisko za sprawą zakonników z Pasawy powstały też inny klasztor i inna osada – Treisma. W 976 roku biskupi pasawscy objęli też w posiadanie klasztor św. Hipolita. W 1159 roku biskup Konrad nadał St. Pölten prawa miejskie, co czyni je najstarszym miastem w Austrii. St. Pölten przeżywało okres szczególnego rozkwitu w XVII i XVIII wieku. Jakob Prandtauer i Joseph Munggenast przekształcili miasto w barokową perełkę. Urokliwego barokowego charakteru nadały miastu katedra, kościoły Franciszkanów i Karmelitanek, szkoła dla dziewcząt, fasada ratusza i kilka arystokratycznych pałaców. W 1785 roku St. Pölten zostało stolicą rzymskokatolickiej diecezji a w roku 1986 stolicą kraju związkowego Dolna Austria.

Wycieczkę zacząłem (i zakończyłem) od wędrówki po Starym Mieście. Są tu zabytki średniowieczne i barokowe, można tu też znaleźć doskonałe budynki secesyjne. Trzeba koniecznie zajrzeć do wnętrz franciszkańskiego kościoła Świętej Trójcy i katedry Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny; pospacerować bez konkretnego celu staromiejskimi uliczkami. Poszukać Tellerhaus, którego fasadę zdobi 168 porcelanowych talerzy, secesyjnego Stöhr-Haus z kobietą karmiącą węża Eskulapa, Fontannę Dwóch Chłopców, czy Ucha Burmistrza. I wejść do bardzo dobrego biura informacji turystycznej, w którym można zaopatrzyć się w foldery turystyczne i pamiątkowe souveniry. A i obsługa jest uśmiechnięta i pomocna.

Ale to, co wywarło na mnie największe wrażenie to Dzielnica Rządowa (Regierungsviertel) zbudowana na surowym korzeniu nad brzegiem rzeki Traisen w związku z przenosinami z Wiednia do St. Pölten stolicy Dolnej Austrii. Zwycięzcą międzynarodowego konkursu architektonicznego został Ernst Hoffmann. W ciągu zaledwie 5 lat zbudowano siedzibę parlamentu krajowego (Landhaus), ze względu na swój kształt nazywany „statkiem” , 80-metrową Wieżę Dźwięków (Klangturm) i kilka budynków administracji krajowej. Po dzielnicy można chodzić bulwarami i ścieżkami. Najlepszy widok rozpościera się z drugiego brzegu Traisen, tutaj widać najlepiej skalę przedsięwzięcia. Bezpośrednio przy tym kompleksie powstała też Dzielnica Kulturalna (Kulturbezirk), w której mieszczą się Festspielhaus St. Pölten – sala koncertowa zaprojektowana przez austriackiego architekta Klausa Kadę, hala wystawowa Hansa Holleina oraz Muzeum Dolnej Austrii tego samego architekta.

Zapraszam na spacer po St. Pölten. W galerii znajdziecie kilkadziesiąt dobrze opisanych zdjęć. Komentujcie i udostępniajcie.